Anne Winkels

Schoonheid

Maaike ondergaat in de salon van Joyce een schoonheidsbehandeling. Tussen het scrubben en de massages door wordt een geheim onthuld. Hoe reageren beide vrouwen? Download nu.

Wil je meer van deze Pikas lezen ?

Schoonheid

Anne Winkels

Heerlijk, Maaike schurkt zich in de ligstoel, hier was ze danig aan toe. Joyce is bezig de spullen voor de behandeling klaar te zetten. Maaike zou wel eens willen zien wat ze precies doet, maar het meeste speelt zich achter haar rug af en bovendien heeft ze haar ogen gesloten.
Anderzijds is ze daar ook niet echt benieuwd naar, want Joyce weet wat ze doet. Die zal met zorg de geschikte scrubgels, lotions, crèmes en maskers uitkiezen, speciaal voor haar huid. Het waterdampapparaat borrelt, het begint al op stoom te komen.
Op haar naaldhakken trippelt Joyce naar de vitrinekast die ze openschuift. Daarin staan potjes en flesjes keurig in het gelid, gelabeld in zoete pasteltinten.
Maaike is nooit van het getut en gefröbel met make-upspulletjes geweest, maar ze gunt haar huid van tijd tot tijd wel een goede behandeling. Eerst gedegen reinigen, oneffenheden zoals mee-eters verwijderen, wenkbrauwen bijwerken, een verwennende hals- en gezichtsmassage en tot slot een vochtherstellend en revitaliserend masker.
Joyce is vakkundig en vriendelijk, maar ze kennen elkaar nog maar amper na twee behandelingen. Met haar vorige schoonheidsspecialiste had ze echt een band gekregen. Tijdens de behandelingen spraken ze in een rustige sfeer over de dingen die hen zoal bezighielden: werk, familie en vakanties. Maaike vond het dan ook niet leuk toen ze te horen kreeg dat Rianne de praktijk verkocht had. ‘De liefde, hè,’ had die als excuus geglimlacht. Ze ging eindelijk samenwonen met haar lat-vriend aan de andere kant van het land. ‘Maar Joyce is een prima professional. Pittige vrouw ook. Je bent bij haar in goede handen.’

Nu even haar hoofd erbij houden. Heeft Maaike nou de producten voor de vette huid? Dat moet ze opzoeken in haar computer en daar heeft ze helemaal geen zin in. Dat huidanalyseprogramma is zo traag.
Joyce grijpt de reinigingsmelk voor de gemengde huid uit de kast, dan zit ze min of meer goed. Wanneer ze terugloopt naar de stoel, bedenkt ze dat ze de scrub ook nog moet pakken. Bijna struikelt ze, die hoge hakken ook. Deze schoenen had ze helemaal niet moeten aantrekken vanmorgen. Een groot deel van de dag moet ze staan en dan zijn dit niet echt gemaksschoenen. Trouwens, voor wie doet ze het? Haar klanten zien haar nauwelijks. Ze werkt achter hun rug of boven hun gezicht en meestal hebben ze hun ogen dicht.
Maar die hoge hakken horen bij haar, net zoals ze nooit zonder make-up onder de mensen komt. Zijzelf is immers haar visitekaartje.
Wanneer ze de waterbak laat vollopen, bedenkt ze pas dat ze eerst handdoeken en kompressen uit de droogautomaat moet halen.
‘Momentje, nog een paar handdoekjes halen,’ verontschuldigt ze zich als ze de behandelkamer uitloopt.

Tik-tik-tik en weg is Joyce. Bewonderenswaardig hoe ze op die stiletto’s kan lopen en dan verricht ze haar werk ook nog grotendeels staand. Knap vindt Maaike dat en tegelijkertijd vraagt ze zich ook in oprechte verbazing af waarom vrouwen zich zo pijnigen.
Nu is zij misschien ook wel het tegenovergestelde. Ze is toch vooral van het nuchtere en praktische, al komt daar de laatste tijd verandering in. Wat een nieuwe liefde al niet vermag.
Maar ze heeft al eerder nieuwe liefdes gehad en dan was ze toch ook niet zo met haar uiterlijk bezig? Wat heeft deze man dat ze zich wel af en toe opmaakt, met zorg iets uit haar kleerkast kiest en steeds vaker tot de slotsom komt dat ze niets heeft om aan te trekken? De afgelopen weken heeft ze zelfs een paar, voor haar doen, frivole jurkjes gekocht.
Met hem is het anders, hij is zo anders. Ze voelt zich vrouw bij hem. Zoals hij naar haar kijkt, zoals hij met haar praat, zoals hij met haar vrijt.

Met een klap knalt de deur tegen de muur. Ze moet toch echt een deurstop monteren. Of gewoon de deur minder hard opengooien, Joyce, zegt ze tegen zichzelf.
Maaike ligt erbij alsof ze er allemaal niets van merkt, een glimlach op haar gezicht. Zoals de meeste klanten: heerlijk ontspannen terwijl zij de hele dag haar best doet het ze naar de zin te maken. Prinsessengedrag.
Joyce, daar word je voor betaald, weer roept ze zichzelf tot de orde.
Ze posteert zich achter de stoel en concentreert zich op haar materiaal en gereedschap. Check, dubbelcheck, alles compleet.
Ze draait de kraan open en wacht tot het water de juiste temperatuur heeft. Ze dompelt de kompres in de waskom. Op het moment dat ze ermee naar Maaike loopt, hoort ze ineens de stilte. Verdorie, is ze vergeten de muziek aan te zetten. Nu heeft ze natte handen, dat moet dan nog maar even wachten.


  • app store
  • google play